Çocuklar öldü


Hayati Kaya

Hayati Kaya

30 Kasım 2016, 21:30

Bugün seninle konuşmak istiyorum dostum. Paylaşımını gördüm; 12-13 çocuğun ölümü nedeniyle büyük acı duyuyorsun. Kimbilir kaç saat boyunca o çocuklara üzüldün. Üzülerek Allahı reddettin, Şirke düştün. Onun izni olmadan o çocukların öleceğini mi sanıyorsun? Allahın yaptığına karşı çıkıyorsun. Duygulu olduğunu sanıyorsun fakat ruhuna zerre kadar duyarlılığın yok. Neden biliyormusun? Çünkü son bir saat içinde 720 çocuk açlıktan öldü. Bu dünyada her gün 17280 çocuk açlıktan ölüyor. Her dakika 12 çocuk ölüyor. Onlara üzülmedin. Üzüldüğünü iddia etme sakın, bu çocuklar kadar üzülmedin. Bu çocukların onlardan farkı neydi ki? İşine geldiği zaman duygulu işine geldiği zaman duygusuzsun. Uyuyorsun, gafilsin, farkındalıksızsın. Uyanmak da istemiyorsun. Sorularımı cevaplayamıyorsun. Kendine duyarsız olduğun için cevaplayamıyorsun. Açlıktan ölen çocukları görmezden geliyorsun.

Her dakika 12 çocuk ölüyor. Eğer kendine duyarlı olduğunu iddia ediyorsan her dakika ölen 12 çocuğa üzülmen lazım. Bir dakika sonra diğer 12 çocuğa üzülmen gerekir. Ve ömrün boyunca üzülmelisin. Acıyı bu kadar derinden hissetmelisin. Ve sonra basit bir soru çıkar kendiliğinden zihinde; "ben bu dünyaya üzülmeye mi geldim, ömrüm sürekli üzülmekle mi geçecek?" Hayır bunun için gelmiş olamazsın. Üzülmek çok kolaydır. Zor olan mutlu olmaktır. Ama bu soruları dürüstçe soramadın kendine. Eğer sorsaydın donup kalırdın. Bu büyük acıyla anlamsızlık alanına gider ve seyirci olurdun. "Neler oluyor bu dünyada? Anlamak istiyorum. Duyguya girmeden izlemeliyim neler oluyor? Ömrüm boyunca duyguya girdim, artık izin vermek istiyorum kendime, sadece izlemek istiyorum, neler oluyor? Üç ay boyunca duyguya girmemeliyim.

Benim duygularım neden uyarılıyor? Ben kimim, duygumuyum? Hakikat bu mu peki? Herkes gibi davranmak mı? Neden üzüntümü başkalarıyla paylaşıyorum? Kendime duygudaşlar bulup onlarla aynı acıyı mı hissetmek istiyorum, yoksa kendimin ne kadar duygulu olduğunu mu göstermek istiyorum? Ben kimim?" Diye sorabildiniz mi kendinize? Belki de tek amacınız tepkinizi göstermekti sorumlulara. Fakat yine şeytani tuzağa düştünüz. Çünkü sürüye uyumlandınız. Sürü nasıl davranıyorsa dışlanmamak için onlar gibi davrandınız. Sürüye uyumlandığınız sürece hakikate kavuşacağınızı mı sanıyordunuz? Hayır hakikat yolcusunun yolu yalnızlıktır. O tek başına şeytanın çalılıklarında yürür ve cennetine kavuşur. "Ama tepki gösterirsem birşeyleri değiştirebileceğimi düşünmüştüm." Tepki cehennem zebasinin kaynar kazanıdır, oraya girdiğinde bir daha çıkamazsın. bİr şeyleri değiştirmek istiyor sürüye dahil oluyorsun. Gerçeğin yolları acımasızdır. Bu ülkede 77 milyon kişi var. Onlar değiştiremedi de sen mi değiştireceksin? Bu nasıl bir ego? Fakat şaşırmıyorum sana. Çünkü Yasin 8 de Allah dedi ki; "Çünkü biz, o kâfirlerin boyunlarına bağlar geçirmişiz ki, bunlar çenelerine dayanmıştır da başları yukarı kalkık bulunuyorlar. Artık hak tarafına başlarını çevirip de boyun eğmezler." 
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.