Anne babalar çocukları için yaşar

Beylikdüzü'nde yaşayan öğretmen çift, 9 yıl önce otizm teşhisi konan 11 yaşındaki çocuklarını pazarcılık yaparak tedavi ettirdi.

Anne babalar çocukları için yaşar

Kimse Yok Mu Derneği’nin de desteğini alan baba Yılmaz Şener, “Öğretmenlik dışında ikinci ve hatta üçüncü bir iş daha yaptım. Anne babalar zaten çocukları için yaşar” vurgusunu yaptı.

Beden eğitim öğretmeni Yılmaz Şener ve öğretmen eşi Derya Şener çiftinin çocukları Yağız’a, 2 yaşında ‘otizm’ teşhisi kondu. Tedavi masraflarını karşılayamayan Şener ailesi, ek iş olarak pazarda çamaşır satarak tedavi masraflarını karşılamaya çalıştı. Küçük Yağız'ın tedavisi için Kimse Yok Mu derneği Şener ailesine yardım etti. 11 yaşında olan Yağız’ın tedavi masraflarını üstlenen dernek, aynı zamanda özel bir merkezde de çocuğun rehabilitasyon almasını sağladı. Tedaviye başlandığı tarihten itibaren olumlu gelişmeler gösteren Yağız, kendi ihtiyaçlarını karşılayabilecek seviyeye kadar geldi.


Devlet imkanları yetersiz
Yılmaz Şener, otizmin bir tedavisinin olmadığını ancak dünyada birkaç uzmanın alternatif tedavi yöntemleri ile bu hastalığa karşı başarılı çalışmalar gösterdiğini belirtti. Oğlu Yağız’ın uzun süre alternatif tedavi yöntemleri aldığını belirten Şener, “Devlet imkanları bu konuda yetersiz kaldığı için mecburen özel hastanelere göndermek zorunda kalıyoruz. Çocuğum tedaviden önce hiçbir öz bakım becerisine sahip değildi. Üzerini giyip çıkarma, yeme içme, ayakkabısını giyme, bağcığını bağlama gibi gereksinimlerini biz yapıyorduk. Tedavi ile Yağız ayakkabı bağcığını bile kendisi bağlayabiliyor" dedi.

Her yöntemi denediler
Hastalığı başta kabullenmek istemediklerini belirten Şener, daha sonra da her doktora ya da yönteme koştuklarını söyledi. Ancak bütün masraflara rağmen 9,5 yaşına gelen çocuklarının hiçbir iyileşme göstermediğini ve obez sınırında, kendisine ve aileye şiddet uygulayan bir hale geldiğini ifade etti. Şener, “Bu hareket eğitimini internetten araştırdım ama ücretleri çok yüksekti. Maddi imkanım olmadığı için hemen başlayamadık. Öğretmenlik dışında ikinci ve hatta üçüncü bir iş daha yaptım. Anne babalar zaten çocukları için yaşar. Çocuğumuzun kendi başına hayatını idame ettirmesi için çok çalıştık. Bu kurumda rehabilitasyona başladıktan sonra yüzde 500 fayda gördük. Öğretmeni, Yağız ile çok yakın ilgilendi. Ancak maddi olarak çok zor durumlara da düştük” şeklinde konuştu. Otizmli çocuğu olan ailelerin yüzde 90’ının böyle imkanlar bulunduğunun farkında bile olmadıklarının altını çizen Şener, “Hayır kurumlarının yardımlarının daha fazla olması gerekiyor. Bize Kimse Yok Mu Derneği sahip çıktı. Onların sayesinde hala eğitimimize devam ediyoruz” ifadelerini kulandı.

HABER MERKEZİ
Bu haber tarihinde eklenmiştir.

İlgili Galeriler
Yorum Ekle
İsim
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.